In de vorige nieuwsbrieven werden de drie oogstmethodes van Lisdodde al beschreven en vergeleken; de maai-zuig combinatie, de Truxor en de Pistenbully. De maai-zuig combinatie kwam daarbij als beste uit de bus omdat deze geen schade aan het gewas veroorzaakte tijdens de oogst, het gewas kon schoon geoogst worden. Ook de hergroei van nieuwe lisdodden is na deze oogstmethode beter. Bij de andere twee manieren van oogsten werd de bodem verdicht door de machines en raakten de plant en wortels gekneusd met als gevolg een hogere uitval en minder hergroei. Nadeel van de maai-zuig combinatie is het beperkte bereik waardoor niet alles geoogst kon worden. De proefvelden zijn wat dat betreft niet ideaal ingericht voor deze oogstmethode.

Opnieuw zaaien van Lisdodde

Het zaaien van lisdodde hadden we dit voorjaar beter onder de knie. Het zaad werd eerst voorgekiemd in water. Vervolgens reed een trekker voor het zaaien door de teeltvakken heen om reliëf in de bodem te creëren. Daaroverheen werd handmatig de gekiemde zaden met water verspreid. Door het reliëf kon het zaad zich beter hechten aan de bodem. Helaas hadden we wat pech met het weer, na het zaaien volgende enkele pittige clusterbuien, waardoor een deel van het reliëf weer verdween. We zien dat er nu zo’n 30 tot 40 % is opgekomen. Als we de waterstand in de vakken beter hadden kunnen regulieren na zo’n bui (bijvoorbeeld met meerdere in- en uitlaatpunten) dan zou de opkomst verhoogd kunnen worden.

Eerste oogst in september

Eind september gaat de eerste oogst van Lisdodde van start. Het dan nog groene, niet rijpe gewas gaat gebruikt worden als bestandsdeel voor bouwmateriaal. Het product wordt vermalen tot een groene vezel die vermengd wordt met lijm. Hier worden vervolgens vezelplaten van gemaakt. We willen deze zelf, als voorbeeld, gaan gebruiken voor een vogelkijkhut op onze proeflocatie.